എന്നെക്കുറിച്ച്

എന്റെ ഫോട്ടോ
ദൈവമേ... ഓർമ്മയുടെ വിത്തുകൾ മണ്ണിലായിരം ചൂണ്ടു വിരലുകളായി മുളക്കുന്നു...

01 ഡിസംബർ 2017

മൂന്ന് മരണ സമാന്തരങ്ങൾ

Wassily Kandinsky's Composition VIII


















*നിയമ പ്രകാരമുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്.

വർത്തുളമായതെല്ലാം ഈ കവിതയിൽ
സംശയത്തോടെ നിരീക്ഷിക്കപ്പെടും.

ഒന്നാം സമാന്തരം:

കൂടയിൽ ഉറങ്ങുന്ന പാമ്പുകളെ
സ്വപ്നം കാണുന്ന ഒരാൾ.

രണ്ടാം സമാന്തരം:

മറക്കപ്പെട്ടവരുടെ ശ്മശാനത്തിൽ,
69 ആം ഉടൽ നിലയിൽ ഇണ ചേരുന്ന ഇരുവർ.

മൂന്നാം സമാന്തരം:

അനന്തരം, മൂന്നു ശവപ്പെട്ടികളിൽ
സമാന്തര ശവങ്ങളാകുന്ന മൂവർ.


വർത്തുളമായതെല്ലാം
നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ,

സമാന്തര പാതകൾ
പുറപ്പെടുന്ന ഇടമായി,

സമാന്തര പാതകൾ
അവസാനിക്കുന്ന ഇടമായി,

ഈ ഉടലുകളെ സങ്കൽപ്പിക്കുക.

അനന്തതയിൽ വർത്തുളമാകുന്ന
നീളൻ നിഴലുകളെന്ന സാധ്യതയിൽ,

അവർ ജീവിതമെന്ന പോലെ
നാമീ കവിത അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.

വർത്തുളമായതെല്ലാം ഇവിടെ
സംശയത്തോടെ നിരീക്ഷിക്കപ്പെടും.

18 ഫെബ്രുവരി 2017

കാണാതാകൽ എന്ന കല


Artist: Trina Merry

















ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതു പോലെ
ഈ ഉടലിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുക.
മുനകൾ ചാപങ്ങളുമായി ചെയ്യുന്ന
ഈ ജ്യാമിതീയ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ,
നാം അടക്കം ചെയ്യുന്ന
പൊള്ളയായ ഈ ശവപ്പെട്ടികൾ,
പുറത്തേക്കു തുറന്നിരിക്കുന്ന,
പുകക്കുഴലുകളായരോമകൂപങ്ങൾ,
ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള
ആഭിചാരമായ ഈ നോട്ടം,
കാണാതാകുന്നതിന്റെ കല
വേദി വിട്ട്, ഇതാ തെരുവിൽ!


ഒരു തൊപ്പിയിൽ അടക്കം ചെയ്യപ്പെടാൻ
മാത്രം ചെറുത്, ഈ മാന്ത്രികൻ,
ഒരു നഗരത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതു പോലെ
ഈ ഉടലിൽ നിന്നിറങ്ങിപ്പോകുക.

30 ഓഗസ്റ്റ് 2016

മൂന്ന് ചലന നിയമങ്ങൾ














നിങ്ങൾ തീരെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തിടത്ത്
ഒരു ചലച്ചിത്രം തുടങ്ങുന്നു.

ചലനം ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന
ഒരു പ്രതിഭാസമായതിനാൽ,

മരണത്തിലേക്കുള്ള മൂന്ന് ചുവടുകൾ
മൂന്ന് ചലന നിയമങ്ങളാകുന്നു.

ഒന്നാം ചലന നിയമം

പിരിഞ്ഞുപോകുന്ന രണ്ടു കണ്ണുകൾ,
എതിർ ദിശയിൽ കുതിക്കുന്ന
രണ്ടു തീവണ്ടികളിൽ ഇരുന്ന്
പരസ്പരം കൊരുക്കുന്നു.

രണ്ടാം ചലന നിയമം

മുപ്പത്തിമൂന്നാം നിലയിൽനിന്ന്
താഴേക്ക് പറക്കുന്നയാൾ
ഓരോ ജനാലക്കും
ഓരോ നിശ്ചല ദൃശ്യമാകുന്നു.

മൂന്നാം ചലന നിയമം

രണ്ട് ഉടലുകൾ ചേർന്ന
സുരതമാപിനിയിൽ
ഒരു രസത്തുള്ളി
വിറച്ചു തുള്ളുന്നു.

നിങ്ങൾ തീരെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തിടത്ത്
ചലച്ചിത്രം അവസാനിക്കുന്നു...

09 ഓഗസ്റ്റ് 2016

കളി













തുടങ്ങുമ്പോൾ
പൂജ്യമെന്നും ഒന്നെന്നും പേരുള്ള
രണ്ടു കരുക്കൾ.

നമ്മൾ,

ഒന്നാം കളം

ആകാശത്തിൽ
അപ്രത്യക്ഷരാകുന്ന
ട്രപ്പീസു കളിക്കാർ.

രണ്ടാം കളം

പെണ്ണുടലാകുന്ന
ഒരു തുരങ്കത്തിലൂടെ പാഞ്ഞുപോകുന്ന
രണ്ടു പുരുഷകണങ്ങൾ.

മൂന്നാം കളം

ചീന്തി മലർത്തിയ
ഹൃദയത്തിൽ കെട്ടിനിൽക്കുന്ന
മഴവെള്ളത്തിലെ കൂത്താടികൾ.

നാലാം കളം

ചിതറിപ്പോയ ശലഭച്ചിറകുകൾ
ഭൂപടങ്ങളാക്കിയ
നാടോടികൾ.

അഞ്ചാം കളം

ചുഴലിക്കാറ്റിന്റെ
പരസ്പരം കലഹിക്കുന്ന
രണ്ടു കണ്ണുകൾ.

ആറാം കളം

തെരുക്കൂട്ടം
തൊലിയുരിച്ച് ഞാത്തിയിട്ട
രണ്ടു പണ്ടങ്ങൾ.

ഏഴാം കളം

പരസ്പരം കുഴികുത്തി മൂടുന്ന
നെഞ്ചിൽ തുളവീണ
നിഴലുകൾ.

എട്ടാം കളം

നമ്മുടെ നിലവിളി
ഈ വിരാമ ചിഹ്നത്തിലേക്ക്
ചുരുങ്ങുന്നു.

ഒമ്പതാം കളം

ജയിച്ചതിനാൽ
ഒരു കാണി
ഒറ്റക്കു നിൽക്കുന്നു.

15 മാർച്ച് 2016

കരിനിലം
















ഒരു ദുസ്വപ്നത്തിന്റെ
അൽഗൊരിതത്തിലേക്ക് നമ്മൾ
പതിയെ കടക്കുകയാണ്.

മുപ്പത്തിമൂന്നാം നിലയിൽ നിന്ന്
ഒരാൾ ഉടലു കൊണ്ട്
ആകാശത്തിൽ കുരിശു വരക്കുന്നു.

താഴെ നിന്ന്, നാലു മുട്ടൻ തെറികൾ,
മുഷിഞ്ഞൊരു തുണി വിരിച്ച്
പിടിക്കാനായുന്നു.

പതിമൂന്നാം നിലയിൽ
അയാളെ അപ്രത്യക്ഷനാക്കുന്ന
ഒരിടപെടൽ.

കൂടെ കരുതിയ മരത്തിന്റെ നിഴൽ
പൊഴിഞ്ഞതറിയാതെ
പറക്കുന്ന പക്ഷി.

അടുത്ത ചുവടിൽ
പാമ്പായി മാറാവുന്ന
ജപിച്ചു കെട്ടിയ ബ്യൂഗിൾ,

പതിയെ ചുവക്കുന്ന
മാസം തുന്നുന്ന
വെളുത്ത നൂലുണ്ട.

പരസ്പരം കവിഞ്ഞൊഴുകുമെന്ന് പേടിച്ച്,
കണ്ണിൽക്കണ്ണിൽ നോക്കിയിരിക്കുന്നവരുടെ
കടൽത്തീരം.

അടഞ്ഞും തുറന്നുമിരിക്കുന്ന
എണ്ണമറ്റ സൂക്ഷ്മ യോനികളിൽ
വാക് പരാഗണം.

വിളക്കണക്കാൻ മറന്നു പോയ
മുറിയിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്ന
പ്രതീക്ഷ പോലെ,

തുറന്നിരിക്കുന്ന കഫേയിലേക്ക്,
വരികയും പോകുകയും ചെയ്യുന്ന
പെൺകുട്ടി.

എങ്കിലും,
ഒരു ദുസ്വപ്നത്തിന്റെ
അൽഗൊരിതത്തിലാണ്
നമ്മൾ.

ഇതൊരു അടഞ്ഞ ലൂപ്പായതിനാൽ,

മുപ്പത്തിമൂന്നാം നിലയിൽ നിന്ന്
ഒരാൾ ഉടലു കൊണ്ട്
ആകാശത്തിൽ കുരിശു വരക്കുന്നു.

താഴെ നിന്ന്, നാലു മുട്ടൻ തെറികൾ,
മുഷിഞ്ഞൊരു തുണി വിരിച്ച്
പിടിക്കാനായുന്നു.

പതിമൂന്നാം നിലയിൽ
അയാളെ അപ്രത്യക്ഷനാക്കുന്ന
ഒരിടപെടൽ.

25 മേയ് 2015

നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഒരു വാക്ക്
















നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഒരു വാക്ക്
വേദനയോടെ
അഗാധമായ കിണറ്റിലേക്ക്
പൊഴിയുകയാണ്.

അടിക്കാടുകളിൽ വീണു കിടക്കുന്ന
ഒരു തുണ്ട് വെയിൽ പോലെ,
അത്രമേൽ ഏകാന്തമായി,
ഹതാശമായി.

അടിജലം
പതിയെപ്പതിയെയിളക്കി,
നിന്നെ കേൾക്കുന്നുവെന്ന്,
പുരാതനമായ കിണർ.

രക്ഷപ്പെട്ട വാക്കുകൾ
കയറിപ്പോയ കാടുകളിൽ
മരങ്ങൾക്കു പകരം,
പിറുപിറുപ്പുകൾ.

വിരാമ ചിഹ്നങ്ങളിൽ,
വെടിയൊച്ചകൾ.

എണ്ണയിൽ മുക്കിയ വിരലിനൊപ്പം
നിന്നു കത്തുന്നു,

ഈയം ഉരുക്കിയൊഴിച്ചൊരു ചെവിയിൽ
അകപ്പെട്ടു പോകുന്നു,

നിരോധിക്കപ്പെട്ട ആ വാക്ക്.

തുളയിടുന്ന ഒച്ചയുമായൊരു
പരുന്തിന്റെ നിഴൽ,
അടിജലത്തിൽ

പതിയെ പാറി വീഴുന്നു.

14 ഫെബ്രുവരി 2015


























ഒരു തുരുത്തില്‍  നാലു കുതിരകള്‍
തീര്‍ത്തും അലസമായി നിന്ന്
മഴ നനയുന്നുണ്ട്, ക

കപ്പലുകളുടെ ശവപ്പറമ്പിനും
കപ്പിത്താന്മാരുടെ സെമിത്തേരിക്കും
ഇടയില്‍ ഞരമ്പു പോലത്തെ
ഒരു വഴിയുണ്ട്, ക

സന്ധ്യക്ക്, മലമുകളില്‍
അപസര്‍പ്പക കഥയെഴുതിയെഴുതി
പേടിച്ച്, ഓടിപ്പോയിട്ടുണ്ട്, ക

മുപ്പത്തിമൂന്ന് യോനിമുഖങ്ങള്‍
തുന്നിച്ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്, ക

മുപ്പത്തിമൂന്ന് ഉണങ്ങിയ
പഴത്തൊലികളിട്ടു വച്ച
ചില്ലുഭരണിയാണ് പ്രണയ ചരിത്രം, ക

തീനാളത്തെ പ്രാപിക്കുംപോലെ
നിങ്ങളീ കവിതയെ പ്രാപിക്കുന്നതിനാല്‍
ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നു, ക

മരണം ലംബമാനമായ
ഒരു ഉടല്‍നില മാത്രമാണ്, ക

ക എന്ന അക്ഷരം
തിരശ്ചീനമായ ഒരു അഹങ്കാരവും, ക

പിടിച്ചിരിക്കുക.


15 ഓഗസ്റ്റ് 2014

ശ്‌ശ്‌ശ്...

















ഇപ്പോൾ,
നിന്റെ ഉടലൊരു കഞ്ചാവുപാടമാണ്.

നിന്റെ കഞ്ചാവുപാടങ്ങൾക്ക് നടുവിലെ
ധ്യാനബുദ്ധന്മാർക്ക്
എന്റെ മുഖമാണ്.

ഇപ്പോൾ,
നിന്റെ ഉടലൊരു ആകാശമാണ്.

നിന്റെ ഉടലിൽ പച്ച കുത്തിയ
ഏഴ് കറുത്ത സർപ്പങ്ങൾ
എന്റെ പട്ടങ്ങളാണ്.

ഇപ്പോൾ,
നിന്റെ ഉടലൊരു തടാകമാണ്.

ഒറ്റക്കല്ലിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന
നീലദൈവത്തിന്റെ വിയർപ്പിന്
എന്റെ മണമാണ്.

ഇപ്പോൾ,
നിന്റെ ഉടലൊരു മാന്ത്രികക്കളമാണ്.

മുടിയഴിച്ചാടി
കളം മായ്ക്കുന്ന പെൺകുട്ടിക്ക്
എന്റെ ഉടലാണ്.

ഇപ്പോൾ,
നിന്റെ ഉടലൊരു കടലാണ്.

നിന്റെ സ്രവങ്ങളിൽ കുതിർന്ന്
മടങ്ങിവരുന്ന കാറ്റുകൾക്ക്
എന്റെ ശബ്ദമാണ്.

ഇപ്പോൾ,
നീയൊരു നഗ്നദൈവമാണ്.

നിനക്കുവേണ്ടി ഉരുവിടുന്ന
നിഗൂഡ മന്ത്രങ്ങളെല്ലാം
എന്റെ രഹസ്യങ്ങളാണ്.

ഇപ്പോൾ,
നീയൊരു രഹസ്യ ഭൂപടമാണ്.

നിന്റെ ഉടലിലെ പാടുകളെല്ലാം
മറുഭാഷയിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയ
എന്റെ ദേശമാണ്.

ഇപ്പോൾ,
നീ ഈ കവിതയുടെ
പേരാണ്.


ഞാനാണ്!

16 മാർച്ച് 2014

കാണായ്മ
















പുതഞ്ഞുപ്പോയൊരു നഗരത്തെ കണ്ടെത്തും പോലെ
ഞാൻ നിന്റെ കവിതകൾ കണ്ടെത്തുന്നു.

ചില കാടുകൾ, കടലുകൾ
അടുത്തെത്തും മുമ്പേ, കാണും മുമ്പേ,

ഗന്ധം കൊണ്ട്,
സ്വയം വെളിപ്പെടും പോലെ.

നിന്റെ പ്രണയത്തെ വായിക്കുമ്പോൾ
കടൽ കുടിച്ച് വറ്റിക്കുന്നതോർക്കുന്നു.

345 അണ്ഡങ്ങളുടെ
പിറുപിറുപിറുക്കൽ കേൾക്കുന്നു.

ഒറ്റയായ ആകാശം,
ഒറ്റയായ കടൽ,
ഒറ്റയായൊരു കപ്പൽ,
ഒറ്റയായ നക്ഷത്രം,
വഴി തെറ്റിപ്പോയൊരു കാറ്റ്,

ഇത്രയും നിന്റെ ജിഗ്സോ.

നിന്നെ വായിക്കുകയെന്നാൽ

ചില നിഘണ്ടുകൾ കത്തിക്കുകയെന്ന്,
ചില ഭൂപടങ്ങൾ കുനുകുനാ പറത്തുകയെന്ന്,

ഉള്ളിലോർക്കുന്നു, ചിരിക്കുന്നു.

മരുഭൂമിയിൽ നിന്നെ പുതച്ച
ഇത്തിരിയിടം ഒരു കള്ളീമുൾച്ചെടി
കാട്ടിത്തരും പോലെ,

നിന്റെ കവിതകൾ നിന്നെ കാട്ടിത്തരുന്നു.

വേദനയെക്കുറിച്ച് പറയാൻ
മുറിവിനേക്കാൾ
ആർക്കാണ് അർഹത!

*സെസീറിയ ടിനജെറോക്ക്...

07 ഡിസംബർ 2013

ഏദൻ

ഏദനെന്ന
മന്ത്രവാദ സ്കൂളിൽ നിന്ന്,
കുരുത്തക്കേടിന്പുറത്താക്കപ്പെട്ട
രണ്ട് കുട്ടികളുടെ
പഠന കുറിപ്പുകൾ സമാഹരിച്ചത്.


വേനൽ കാടിനോടെന്ന പോലെ,
തിളച്ചും,

മഴ കാട്ടിലേക്കെന്ന പോലെ,
നിറച്ചും,

രാത്രി കാട്ടിലെന്ന പോലെ,
മിണ്ടാതെയും,

രണ്ടുപേർ ഭൂമിയിലെ
ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കാര്യം
ചെയ്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

അവരിൽ കാണാതാവുന്നുണ്ട്,
ഒരു കാട്.

അവരിൽ കേൾക്കാതാവുന്നുണ്ട്,
ഒരു കടൽ.

അവൾക്ക്
കടലിന്റെ ശബ്ദമാണ്.

അവന്
കാടിന്റെ മൗനവും.

ഓർമ്മയിൽ നിന്ന്
പാഞ്ഞ് പോവുന്ന
രണ്ടിണക്കുതിരകൾ.

സിഗരറ്റ് പുകയെന്ന
നാട്യത്തിൽ ഒഴുകിപ്പോവുന്ന
ഒരു കവിത.

ഇടത് നെഞ്ചിൽ
പല്ലാൽ കുത്തിയ
ഒറ്റയക്ഷര ടാറ്റൂ.

ഇരുവരും ചേരുമ്പോൾ
എത്രയെത്ര സാധ്യതകൾ!